Hava Durumu
Aranan Kelime : Aramayı Bitir
Site İçi Arama
  Ebru Tuncay

          ebrutuncay@hotmail.com
         EVVEL ZAMAN OLUR Kİ!

Özlüyorum o eski zamanları… Sokakta oynadığım o güzelim oyunları, hiç kapanmaya gerek duymadığımız o evimizin kapısından sohbet için gelen misafirleri. Trafikten uzak doya doya oynadığım oyun alanlarını, organlarımın çalınması endişesi hiç taşımadan, tanımadığım insanların bana ikram ettikleri yiyeceklerin tadına bakmayı. O çevrendeki insanların yüreğindeki sıcaklığını, şahin tepesi, Dallas’ı, şeker kız candy’i. Sadece tek kanal izlemeye doyamadığımız o güzelim dizilerin lezzetini, yılbaşında çıkacak dansözü dört gözle bekleyişimizi, büyüklerimizle beraber oturup sevgi seli yaşadığımız o canım bayramlarını, umarsızca yaşadığım gençliğimde, büyükannemin sadece sevgiyle yoğrulmuş bana anlattığı masalları  ve en fazla da kısa bir süre önce kaybettiğim güvenmeyi bana öğreten o sevgi dolu ve bilgi hazinesi çok değerli büyükbabamı. Hepsini çok özlüyorum…  Sürekli mailler geliyor. Hayatın vazgeçilmez olduğuna, sevginin, saygının dostluğun önemini vurgulayan ama bir o kadar da günlük yaşantımızda dikkatli olmamızı uyarı niteliğindeki mailler. Geçenlerde gelen bir mail hakikaten trajikomikti. Konusu:

Yolda yürürken nasıl davranmamızı, çevredeki tehlikelerden kendimizi nasıl uzak tutmamızı, tanımadığımız insanların ikramlarını kesinlikle kabul etmememizi, aksi taktirde bu ikramlar bizi uyutup organlarımızı alınacağı, kapkaççılara karşı alacağımız önlemleri, gibi bir sürü detay.  Kapkaççı yanına gelip çantanı almaya kalkışırsa, çantayı bırak ve son surat oradan uzaklaş. Ve bunun gibi tehlikelerden nasıl korunacağımızı bildiren mailler. Abartı bunlar. Hayır  duyduğumuz, gördüğümüz ve hatta yaşadığımız şeyler. Paranoyak olduk, iyice toplum olarak. Evde deprem korkusu ya müteahhit malzemeden çalmışsa? Çalınan kapıya kuşkuya yaklaşmalar, ya gelen dilenci veya  satıcı kılığında hırsız ise? İşine gidiyorsun bir hışırtı o da ne?  Arkamdaki gelen benim çantamı mı çalacak?  Arkadan bana bıçak mı saplayacak? ya da beni takip mi ediyor? En iyisi bizi geçmesini beklemek. Yollarda dizili dilenciler: Kimin ayağı yok, kimin eli, kimi çarpık çurpuk olmuş vücudu. Kimi kucağında çocuğunu kullanarak ekmek parası isteyen insanlar. İmdat!!!     Bu bir korku fil mi maalesef hayır. Film olsa basarsın kumandanın tuşuna kapatırsın. İstanbul’da hayattan bir kesit.

Yer Üsküdar. Her gün bu sahneleri tekrar yaşamak. yaşanılan bunca acılar, işsizlik  ekonomik sıkıntıdan, yapılan haksızlıklara karşı koymamak gibi, başımızda onca sorun varken her gün bu tuzağı geçmek ve mutlu ümitli olmak, bu nasıl olacak dersiniz? Bir zaman makinesi olsa, eski zamana dönmekte. bir kontenjan doluluğu yaşanır mıydı sizce? Sahi yapılan istatistiklere göre Türkiye her üç kişiden birinin ruh sağlığı bozukmuş. Kendi kendinize bir durum değerlendirmesi yapın, bakalım siz hangi kulvardasınız?

Yorum Ekle


Kırık Kalpler Orada bir köy var uzakta Bir Tarih ve Kültür Şehri: AMED Evvel zaman olur ki! Mutluluk Orada bir köy var uzakta!